“Varlığım yüzyıllar boyu sürecekse eğer, en azından bir kerecik ortaya çıkıp konuşmam gerekir. Şairim bana hiç söz hakkı tanımadı. Sözü ondan almak zorunda kaldım. Bana uzun ama küçük bir hayat verdi. Yere ihtiyacım var, havaya ihtiyacım var.”

Sizi Lavinia ile tanıştırmak istiyorum. Ursula K. Le Guin’in Lavinia’sı.

Mihanikî’nin Lavinia koleksiyonu, benim Ursula’ya hayranlığımın, sevgimin hatta aşkımın bir göstergesi. Destanlara, mitolojiye ilgili olan herkesin bildiği gibi destanlar hep erkek, her şey onlarla ilgili.

Şair Vergilius’un yazdığı Roma İmparatorluğu destanı Aeneis, Troya’nın düşüşünden sonra ailesi ve savaşçı arkadaşlarıyla birlikte Akdeniz’e açılarak kendine yeni bir yurt arayan Aeneas’ın hikâyesini anlatıyor. Uzun bir deniz yolculuğunun ardından Aeneas, İtalya’da Tiber Nehri’ne ulaşır ve burada yerli halklarla mücadele eder. Tiber kıyısındaki Laurentum’un kralı Latinus’un bir kızı vardır: Lavinia.

Aeneis’te Lavinia sadece bir isim, hikâyede sadece sessiz bir figürdür, ta ki Ursula Le Guin neredeyse iki bin yıl sonra ona ses ve beden verene kadar. Le Guin’in Lavinia’sı, bir kadının elinden yazılan bir destanın nasıl bambaşka olabileceğini gösteriyor. Ursula, şairlerden ve erkek destanlardan sözü alarak kendi sesiyle var olmanının hazzını yaşatıyor.

Bu koleksiyon Ursula’ya, Lavinia’ya ve kendi sesimle varolmaya bir övgü.